Toneelgroep Amsterdam (NL)
De Vrek
De scrupuleuze vader Harpagon regeert zijn familie met ijzeren hand. Zijn
levensdevies is er één uit de bedrijfswereld: winnen en het familiekapitaal
vrijwaren. Wanneer Harpagon de huwelijkskandidate van zijn eigen zoon wil huwen uit louter materiële overwegingen, ontstaat er een koningsdrama. Vader en zoon komen als rivalen tegenover elkaar te staan.
Molières klassieke komedie ‘De Vrek’ wordt in de handen van Ivo van Hove een grimmig familieportret waarin alle relaties worden bepaald en geperverteerd door geld. In zijn vlijmscherpe analyse van een op geld gebaseerde samenleving sijpelen de mechanismen van de bedrijfswereld binnen in de meest intieme levenssfeer. Bij hem geen hilarische schets van een fatale karakterstoornis, maar de diagnose van een levensgevoel waarin angst en onzekerheid te lijf worden gegaan met geld en een obsessieve drang naar controle.
Tekst: Molière, regie: Ivo Van Hove, spel: Isis Cabolet, Hélène Devos, Fred Goessens, Marieke Heebink, Hans Kesting, Alwin Pulinckx, Eelco Smits en Leon Voorberg, dramaturgie: Bart Van Den Eynde, scenografie: Jan Versweyveld.
M.m.v. CC Guldenberg Wevelgem
• 'De Vrek Hans Kesting ontroert als gekooide panter.' NRC
• 'Zijn vrek (Hans Kesting red.) is afwisselend egocentrisch, wreed, heel grappig en ook deerniswekkend.' de Volkskrant
• 'Kesting is een gevaarlijke Vrek, omdat van alles wat hij doet een subtiele fysieke dreiging uitgaat. (...) De acteur combineert dat met een uitstekende timing en een komische uitvergroting die net binnen de perken blijft.' Telegraaf
• 'Ster van de avond is Marieke Heebink als koppelaarster. Een kleine rol, maar met zo'n precieze timing geacteerd, en zo'n waas van gefrustreerde tragiek om zich heen, dat je blik aan haar blijft hangen, ook als ze afgaat. Wat een comédienne!' Trouw
- Datum
- zo 27/11
- Uur
- 18:00
- Uitvoerder
- Toneelgroep Amsterdam (NL)
- Genre
- Theater+Literatuur
- Locatie
- Schouwburg
- Prijs
- € 20,00 / 18,00 / 7,00 (-26)
- Abonnementsprijs = ticketprijs
Ivo Van Hove ne donne pas une évocation hilarante d’un
défaut de caractère, mais le diagnostic d’un sentiment
de vivre où l’angoisse et l’incertitude sont combattues
au moyen de l’argent et d’un besoin obsessif de tout
contrôler. C’est comme un morceau de musique qui fait
mal, qui racle et qui blesse