Hugo Appels

De wereld van het universele Soefisme

‘Miljoenen galaxieën vormen enkel wat schuim op die strandloze zee. Wij zijn draaiend uit het niets voortgekomen, sterren rondslingerend als stofdeeltjes.
De sterren maken een cirkel en in het midden daarvan dansen we. Draaien en nog eens draaien splijt het gehecht zijn in twee. Elk atoom draait perplex rond en het is enkel God die om Zichzelf draait.’ (Roemi)

Deze vers van Roemi (1207- 1273) illustreert wat het Soefisme beoogt: alle gehechtheid loslaten en opgaan in de Ene (Allah) tot men tot de realisatie komt dat het God zelf is die danst door en in mij.
N.a.v. de voorstelling ‘Wervelende Derwisjen uit Konya (Turkije)’ verkennen we de wereld van het Soefisme en de bijdrage van Roemi hierbij. We onderzoeken ook het heel eigen pad van de Draaiende Derwisjen.